Słynny „work-life” balance to zasada sprzyjająca dziś wielu pracowinikom w korpo świecie. Ciągła presja, zbliżające się deadliney, czy czujne oko szefa nie sprzyjają wysokiej efektywności. Nic dziwnego, że nasze życie opanowały kalendarze i planery, którymi próbujemy uporządkować wszechobecny chaos.
W grach planszowych określenie „negatywna interakcja” zwykle oznacza jedno – gracze będą sobie wzajemnie rzucać kłody pod nogi, sabotować plany przeciwników i fundować sobie serię mniej lub bardziej bolesnych niespodzianek. Gdy jednak już sam tytuł krzyczy do nas hasłem „Wredne Świnie”, trudno oczekiwać czegokolwiek innego.
Początek roku to z reguły sezon ogórkowy w branży gier. Wydawcy bardziej skupieni są na zapowiedziach i zaostrzaniu apetytów graczy, niż na dostarczaniu konkretnych tytułów. Okazuje się jednak, że nawet w tym sennym okresie może pojawić się jakaś przystawka, która umili nam czas oczekiwania na danie główne.
Motyw wszechwiedzącego ducha mogącego odsłonić przed nami tajniki przeszłości, czy też ujawnić jakąś skrywaną tajemnicę znałem do tej pory głównie z gry “Tajemnicze Domostwo”. Temat ten można doskonale zastosować w grze w szarady i tak właśnie uczyniono w tytule “Listy z Zaświatów”.
Każdy szanujący się potwór nie może nazywać się wielkim jeśli nigdy nie najechał Tokio. Stolica Japonii od czasów Godzilli stała się mekką wszelkich wynaturzeń, które w walce o dominację pragną podbić to miasto. Pretendentów do tytułu władcy Tokio jest wielu, jednak wielkie ego potworów nie pozwoli im podzielić się tą zdobyczą.
Pomidorowa, ogórkowa, grzybowa, a może dyniowa? Każdy ma swoją ulubioną, a sposób ich przygotowania niejednokrotnie jest bardziej skomplikowany, niż byśmy przypuszczali. Zupa to utarte tzw. pierwsze danie obiadowe, które gości na naszych rodzinnych stołach. Jak będzie smakować ten posiłek, jeśli ugotujemy go w grze karcianej?